Auteur: Website Beheerder

Museum Kennemerland

We zijn vereerd dat “Wijkplaats” de heropenings-tentoonstelling van Museum Kennemerland is geworden!

In deze tentoonstelling zal o.a. aandacht worden besteed aan het onderzoek naar Kibboets Beverwijk.

Daarnaast heeft het Museum Kennemerland in deze drie maanden de volgende programmering:

– De film ‘My Own Private War’ van Lidija Zelovic.
– Zondagmiddagen muziekprogrammering met o.a. muziek van de gevluchte Duits-Joodse artiesten die optraden in het Westerbork-cabaret. Maar ook muziek van bekende Nederlandse hedendaagse artiesten waarvan weinigen weten dat zij ooit immigranten waren o.a. met Jacky de Vries en Ab Winkel.
– Verhalenproject over vreemdelingen in de IJmond door Pauline van Vliet.
– Debatbijeenkomsten en educatieve activeiten.
– Fotoproject olv Sanna Gertenbach met ISK leerlingen van de schakelklas van het Kennemer College.

Voor meer informatie:


http://www.mariekewarmelink.com
http://wlum.nl

Castricum in 1967. Wat weet u daar u daar (nog) van?

In 2017 is het precies vijftig jaar geleden dat Stichting Oud Castricum werd opgericht. Om dat te vieren hebben Stichting Oud Castricum en Stichting KIST een bijzonder project bedacht met afwisselende aktiviteiten waarin wordt terug geblikt op het jaar 1967.
Daarvoor hebben wij u nodig! Wat weet u nog van die tijd?

Ging u voor het eerst naar school, deed u examen, haalde u uw rijbewijs?
Kuste u uw eerste liefde? Trouwde u, werd uw oudste geboren, werd u opa of oma, verloor u misschien een dierbare? Hoe was het onderwijs toen, hoe ging het in de gezondheidszorg?

Hoe was de inrichting van uw huis? Was u een dolle Mina ,een hippie of ????
Duikt u in het verleden , op zoek naar verhalen en foto’s? Kunt u verhalen vertellen uit die tijd, heeft u een huiskamer met een inrichting uit die tijd of heeft u nog iets op het gebied van mode?

Neem dan contact op met projectleider Pauline van Vliet Info@stichtingkist.nl

Jong en oud worden actief betrokken bij dit project. Er komen vertelbijeenkomsten en lezingen, een fotowedstrijd en een educatief project op de basisscholen. Castricum en Bakkum worden in 10 wijken verdeeld. Iedere maand vinden de festiviteiten in een andere wijk plaats en dit alles zal worden afgesloten met een groot evenement op het Gemeentehuis.

Met uw medewerking belooft het een geweldig jaar te worden. Wij houden u op de hoogte van de activiteiten rond de viering van “Vijftig jaar Oud Castricum”.

Educatief project ‘Castricum in 1967’

Plan voor educatief project ‘Castricum in 1967’ wordt enthousiast ontvangen op basisscholen Castricum

De eerste basisscholen hebben zich aangemeld om volgend jaar mee te doen met het educatieve project ‘Castricum in 1967’. In dit oprichtingsjaar van De Werkgroep Oud Castricum zag het dorp er heel anders uit en waren de manier van leven, de normen en waarden en de kleding niet te vergelijken met die uit het heden. De leerlingen gaan dit onderzoeken in hun eigen buurt via interviews met buurtbewoners, het bestuderen van foto’s uit die tijd en zelf kleding uit 1967 maken. Ook de muziek van toen krijgt aandacht.

Opgeven voor dit school-project kan nog tot 24 juni.

Dit project vormt een onderdeel van een breder buurtproject over Castricum in 1967.

Bloemendagen Limmen

De Bloemendagen Limmen 2016 zijn weer voorbij.

Met prachtige mozaïeken van o.a. het Rijksmuseum en Johan Cruijff was deze editie van de Limmer Bloemendagen opnieuw helemaal up to date.

Ook Stichting KIST was aanwezig. Cees van den Bergh, oud-voorzitter van de stichting Bloemendagen, nam filmmaakster Marriet Haverkamp “op sleeptouw” langs de prachtige mozaïeken. Hij introduceerde haar bij verschillende vrijwilligers die zich hard maken voor het voortbestaan van de Bloemendagen. Marriet werd geraakt door hun enthousiasme. In het filmplan dat nu wordt uitgewerkt zullen gemeenschapszin, traditie en de hang naar verbinding, ambacht & historie centraal staan. De film wordt volgend jaar uitgebracht bij het 65ste jubileum van de Limmer Bloemendagen.

bloemendagen_limmen_500

Kinderen van basisscholen helpen bij film over het Noordzeekanaal

 

Nadat de plusklasleerlingen van De Hoeksteen en de Franciscusschool hebben geholpen met het interviewen van mensen uit IJmuiden over het Noordzeekanaal, gaan alle klassen van de middenbouw van de Franciscusschool meedoen met het vormgeven van de film over de geschiedenis het kanaal.

Van elke periode maakt een klas een visuele voorstelling. De jongste kinderen (klas3a) hebben geleerd over de visserij en gaan nu vissersboten maken. Terwijl grotere kinderen (klas 5b) zich bezig houden met IJmuiden in de Tweede Wereldoorlog. Dit onderwerp maakt veel verhalen los over wat kinderen weten van opa’s en oma’s. Ze gaan het uitbeelden.

Klas 5a weet inmiddels heel veel over hoe de kanaalgravers leefden, zij verdiepen zich enorm in het leven van de kanaalgravers en schrijven er verhalen over. Ook dit wordt uiteindelijk visueel.

En zo is klas 3b bezig met wat er nu eigenlijk bij de Hoogovens gebeurt en klas 4a leert over het oude dorp Velsen dat in 1963 deels onder water verdween.

Klas 4b heeft ook een leuke uitdaging. Zij mogen hun fantasie de vrije loop laten en bedenken hoe je in de toekomst naar de overkant van het kanaal kan. Wat een feest is het te zien wat zij bedenken! Van een regenboogglijbaan tot een 3d-roltrap, van alles passeert de revue.

Inmiddels heeft ruim de helft van de klassen decors gemaakt van ‘hun onderwerp’. In de decors hebben ze poppetjes laten spelen en hun voorstellingen hebben we opgenomen op film. Keihard hebben de leerlingen gewerkt en de resultaten zijn er naar. De decors worden verwerkt in de uiteindelijke film ‘Graven naar het verleden van het Noordzeekanaal’ die op 1 november 2016 in première zal gaan.

DSC_2476

Vertoning Omdraaitaal instructiefilm

Het Vellesancollege in IJmuiden vond het hoog tijd worden dat tijdens het jaarlijkse ‘taaldorp’ project (een werkvorm op school waarin leerlingen de hele dag oefenen met het praten in vreemde talen) ook de zgn. “omdraaitaal” een plek zou krijgen. Deze unieke geheimtaal die in IJmuiden vanaf rond 1900 is gesproken dreigt verloren te gaan, dus de hoogste tijd om een nieuwe generatie ermee in contact te brengen.

Beleef Oud IJmuiden heeft lesmateriaal gemaakt en Stichting Kist heeft tijdens dit taaldorp-project gefilmd en nu is er een heuse instructiefilm voor iedereen die omdraaitaal wil leren.

De film zal 15 juni om vier uur in de bibliotheek van Velsen worden gepresenteerd in het bijzijn van de wethouder van Velsen. Iedereen die geïnteresseerd is in dit stukje IJmuidense cultuurgeschiedenis, wees welkom!

Kom naar Beverijk op 15 November!

poster Beverwijk

Zondag 15 november nodigt Stichting KIST iedereen uit om in de Grote Kerk van Beverwijk het muziektheaterstuk ‘De terugkeer van de kanaalgraver’ te komen bekijken. Piet Paree en Frank Edam weten op overtuigende wijze de tijd dat het kanaal gegraven werd tot leven te wekken. Als kanaalgraver doet Piet Paree uit de doeken hoe het dagelijks leven was rond 1865, hoe hij met de schep van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in het duin aan het zwoegen was. Voor een hongerloontje. Op een dag was er helemaal geen loon meer, dat pikte de kanaalgravers natuurlijk niet…u ziet het allemaal in de voorstelling.

Stichting KIST is een non-profitorganisatie die aan de hand van historische gebeurtenissen de geschiedenis van een gemeenschap tot leven wil wekken, en daarmee de verbondenheid binnen zo’n gemeenschap wil bevorderen. ‘Op dit moment doen we dat met een filmproject over de geschiedenis van het Noordzeekanaal’, zegt Pauline van Vliet, projectleider van Graven naar het verleden van het Noordzeekanaal. ‘Samenwerken met bewoners in de IJmond staat centraal in ons project. Met elkaar de geschiedenis rond het kanaal onderzoeken verbindt mensen hier in de regio’.

Pauline van Vliet: ‘Wat ik fascinerend vind aan de IJmond is dat het nu een dichtbevolkt gebied is met veel economische bedrijvigheid, terwijl het nog maar zo kort geleden een verlaten duingebied was. Er varen grote schepen, een immens grote fabriek bepaalt de skyline. In dit gebied is echt sprake van een breuk met het verleden. Veel mensen die hier kwamen wonen waren pioniers. Daar wil ik graag een film over maken en mensen hiervan bewust maken’.

Zondag 15 november om vier uur in de Grote Kerk komen de bezoekers alvast in de stemming. Deze voorstelling wordt u gratis aangeboden. We informeren u tevens over het filmproject en wat we nog meer in petto hebben rond ‘Graven naar het verleden van het Noordzeekanaal.’ Welkom!

Verhalen over de visserij

Tijdens de vertelmiddag over de visserij waren er zo’n vijftig belangstellenden in de kantine van het Zee- en havenmuseum. Het duurde even voordat men spontaan opstond en de microfoon pakte, maar toch kwamen al snel de verhalen los.

Theo werkte in de bouw, maar was stiekem ook kaairidder. Na het werk of bij vorstverlet kon je in de haven goed bijverdienen.

In IJmuiden kon alles, je kon altijd werken als je wilde: trawlers schilderen, werken op een baggerschip of in de kolenhandel. Soms werkte je ook op de naam van iemand anders. Er waren zoveel bedrijven, je kon overal werken.

 

In de vishal gebeurde van alles. Op alle manieren werd er vis ‘geronseld’ en meestal was dat de beste vis. Kaairidders verdienden meer naast het werk. Ze gingen met een heel wijde overall het ruim in en kwamen twee keer zo dik weer naar boven. Er zat vooral dure vis in de overal, zo op het blote lijf. Ze verkochten dit bij hun ‘adresjes’ en hadden een welkome aanvulling op het salaris.

In IJmuiden was het ‘roven en stelen’.

Jan Zwanenburg legt uit hoe de porder werkte. Dat waren de mannen die de kaairidders wakker porden als ze midden in de nacht aan het werk moesten. Slechts enkele mensen hadden telefoon, de porder, zoals Jan Schaap, had er een. Hij kreeg telefoon als er gemeld werd dat er een schip binnen zou komen. Dat was zondagavond tien uur ’s avonds of ’s nachts om twee uur. Jans vader was porder. Hij drukte op de deurbel bij de kaairidders en gooide een steentje tegen het slaapkamerraam als hij niet wakker werd. Soms kwamen ze ook op zondagmiddag langs en staken bijvoorbeeld twee vingers op als het schip om twee uur werd verwacht.

Ans Schouten de Baare is dochter van een visserman, ze vertelt dat haar vader altijd weg was, je had eigenlijk geen vader. Alleen op zondag was hij thuis. Dan gingen ze ’s morgens naar de kerk en ’s middags een kantje maken (langs de kade wandelen). Vader moest vroeg naar bed om ’s nachts alweer uit te varen.  Als ze uit school kwam ging ze altijd kijken of haar vader er was. Dan kwam je langs de haven en daar was altijd iets te doen. Je kon bij iedereen terecht en er was veel saamhorigheid. Je kwam bij iedereen over de vloer en iedereen was oom of tante. ‘We waren schatrijk, want we hadden niets.’

Bij Zeeman mochten we als kinderen voor 10 cent televisie kijken of een middagje spelen bij de kinderen die veel speelgoed hadden. Moeder was vader en moeder in een. Op Vaderdag kreeg moeder een grasmaaimachine.    Vader kreeg radio op zee. ’s Avonds voor het slapen gaan, mochten de kinderen voor de radio zitten en konden we even met vader praten. Vader had het ook zwaar, maar dat realiseerden we ons als kinderen niet.